De gekste reis ooit: planeet aarde

Ik ben bang van die afgescheidenheid.

We kunnen niet niet in verbinding gaan

Ik ben een energieveld. Ik ben niet meer en niet minder. Ik ben slechts een energieveld.

De diepste pijn die er bestaat. Zielenpijn. De pijn die slechts door een aantal mensen te begrijpen is.

Ik zie zo veel verschillende realiteiten. Niet normaal. Het is exhausting. Omdat het niet te begrijpen is.

Verbinding met de bron. De bron. Het voelt als moleculen, atomen, met veel lege ruimte.

In mijn hoofd is het veilig. In mijn hoofd kan ik verblijven als ik even niet wil voelen. Als het me te intens is, dan is het veiliger om gewoon een beetje in mijn hoofd te zijn. Dan vertoef ik daar een beetje. Als ik daar ben hoef ik niet te voelen. Ik hou het wel een tijdje vol...

Ik krijg de behoefte om dit rauw te maken. Geen blad voor de mond, maar pure eerlijkheid.

Eén van de redenen waarom ik het zo lastig had om op deze planeet te aarden, is dit ik deel ben van een tweeling. Alleen ben ik de enige die geboren ben. Ik heb het lang niet als waarheid willen aannemen. Ik ben enorm koppig en wou die waarheid niet zien. Mijn sterke mind hield mij tegen om dat verhaal...